Ενημέρωση για το βάπτισμα

Ά  ΓΙΑΤΙ ΒΑΠΤΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΝΗΠΙΑ;

1.  Πώς καθιερώθηκε ο Νηπιοβαπτισμός;

Στην αρχαία εποχή, οι άνθρωποι βαφτίζονταν σε μεγάλη ηλικία. Και αυτό ήταν φυσικό. Διότι, οι μεγαλύτεροι  στην ηλικία άκουγαν τον λόγο του Χριστού από τους Αποστόλους και του Επισκόπους και πίστευαν στον Χριστό. Το Βάπτισμα ήταν το επισφράγισμα της πίστης τους στον Χριστό, ως Θεό και Σωτήρα.

Οι πρώτοι, όμως, αυτοί Χριστιανοί είτε είχαν ήδη παιδιά είτε αποκτούσαν  παιδιά μετά το Βάπτισμα. Λογικό, λοιπόν ήταν να θελήσουν και τα παιδιά τους να γίνουν χριστιανοί. Και η Εκκλησία το δέχθηκε, πολύ νωρίς, και καθιέρωσε έτσι τον θεσμό του «Νηπιοβαπτισμού».

2.  Τα νήπια δεν καταλαβαίνουν τίποτε. Γιατί η Εκκλησία δέχεται να τα βαφτίσει;

Η Εκκλησία δέχθηκε τον Νηπιοβαπτισμό, υπό δύο προϋποθέσεις: πρώτον, οι γονείς να είναι βαφτισμένοι και να ζητήσουν οι ίδιοι να βαφτίσουν και τα παιδιά τους, και, δεύτερον,   η    ε κ κ λ η σ ι α σ τ ι κ ή   κοινότητα, η Ενορία, με ένα ή δύο αντιπροσώπους της, τον Ανάδοχο – Νουνό ή την Ανάδοχο – Νουνά, να εγγυηθεί ότι θα αναλάβει την ένταξη των παιδιών αυτών στους κόλπους της.

Ακόμη και σήμερα, η Εκκλησία, χωρίς τη συγκατάθεση αμφοτέρων των γονέων και την παρουσία Αναδόχου, δεν δέχεται να βαφτιστεί κανένα νήπιο.

3.  Τα βρέφη και τα νήπια είναι αθώα και άκακα. Τι χρειάζεται το Βάπτισμα;

Τα βρέφη και τα νήπια πραγματικά είναι αθώα και άκακα, διότι δεν μπορούν να πράξουν κάτι κακό, επειδή η θέλησή τους δεν λειτουργεί ακόμα και, επειδή, ως κακό και αμαρτία, λογίζεται μόνο κάτι που ο άνθρωπος πράττει με τη θέλησή του.

Ωστόσο, τα βρέφη και τα νήπια, ως απόγονοι του Αδαμιαίου γένους, δεν κληρονομούν μεν την  ε ν ο χ ή  των Πρωτοπλάστων, (διότι το αμάρτημα τους ήταν προσωπικό και η προσωπική ενοχή δεν κληρονομείται στους απογόνους), κληρονομούν, όμως, τις  σ υ ν έ -   π ε ι ε ς  του Προπατορικού αμαρτήματος, δηλαδή την  φ θ α ρ τ ό τ η τ α  και  θ ν η τ ό τ η – τ α της φύσης τους.

Το Βάπτισμα, επομένως, παρέχει στα βρέφη και τα νήπια τη δυνατότητα υπέρβασης της φθοράς και του θανάτου της φύσης τους, από τα πρώτα ακόμη χρόνια της ζωής τους. Με την έννοια αυτή, το Βάπτισμα έχει υπαρξιακή (οντολογική) και όχι ηθική σημασία. Το Βάπτισμα αντιστοιχεί με την πράξη της δημιουργίας του ανθρώπου. Όπως με την αρχέγονη εκείνη δημιουργία, εκ του μηδενός, ο Θεός χάρισε στον άνθρωπο το δώρο της ύπαρξης και ζωής, έτσι και τώρα με το άγιο Βάπτισμα, το άγιον Πνεύμα αναδημιουργεί και αναγεννά την ύπαρξη ενός συγκεκριμένου ανθρώπου σε μία καινούρια ποιότητα και διάσταση ζωής.

 

Τι είναι το Βάπτισμα

1.  Εισαγωγή στην Εκκλησία του Χριστού

Το Βάπτισμα  είναι μια δημόσια, επίσημη και εορταστική τελετή που γίνεται με Σύναξη της εκκλησιαστικής κοινότητος, της Ενορίας, στο Ναό, κατά την οποία ένας ακόμη άνθρωπος γίνεται «Χριστιανός», μέλος δηλαδή της Εκκλησίας του Χριστού.

Με τη βάφτισή του, το βρέφος και το νήπιο γίνεται ι σ ό τ ι μ ο μέλος της εκκλησιαστικής κοινότητος και αποκτά όλα τα δικαιώματα που έχουν και τα υπόλοιπα μέλη. Απόδειξη δε της ισοτιμίας αυτής είναι το γεγονός, ότι το νεοφώτιστο βρέφος και νήπιο, αμέσως μετά τη βάφτισή του, κοινωνεί την ουράνια τροφή του μυστηριακού Σώματος και Αίματος του Χριστού.

 

2.  Έναρξη χαρισματικής ζωής

Με τη βιολογική γέννηση του παιδιού, αρχίζει η διαδικασία της ανάπτυξης της ψυχοσωματικής του ζωής. Το βρέφος σιγά – σιγά μεγαλώνει και αναπτύσσεται, περνώντας διαδοχικά από όλα τα στάδια της ηλικίας, μέχρι τα γηρατιά.

Με το Βάπτισμα, αρχίζει παράλληλα η διαδικασία ανάπτυξης της χαρισματικής ζωής του παιδιού. Η Χάρη του Αγίου Πνεύματος, την οποία έλαβε το παιδί, με το Βάπτισμά του, αρχίζει να ενεργεί τη σταδιακή ανάπτυξη της πνευματικής του ηλικίας, οδηγώντας το σε υψηλότερες βαθμίδες πνευματικής ζωής. Από την άποψη αυτή, τα βαφτισμένα βρέφη και νήπια είναι προνομιούχα, διότι, από την τρυφερή τους ηλικία, «εξ απαλών ονύχων», αρχίζει η διαδικασία της χαρισματικής ζωής, που οδηγεί στην τελείωση και ολοκλήρωση της ατελούς ανθρώπινης φύσης τους.

 3.  Τροφοδοσία πνευματική

Το βρέφος και το νήπιο δεν μεγαλώνει από μόνο του., χρειάζεται συνεχή τροφοδοσία. Αρχίζοντας από το καθημερινό και απαραίτητο μητρικό γάλα, προχωρεί σιγά- σιγά σε στερεότερες μορφές διατροφής. Ταυτόχρονα, αρχίζει και η πνευματική καλλιέργεια και διαπαιδαγώγησή του. Τα πέντε πρώτα νηπιακά χρόνια αποτελούν τη σημαντικότερη ηλικία της ζωής του ανθρώπου. Στα χρόνια αυτά, το παιδί αυξάνεται «σοφία και ηλικία».

Η θεϊκή χάρη του Βαπτίσματος και της θείας Κοινωνίας είναι το «λογικό άδολο γάλα», με το οποίο η μητέρα Εκκλησία αρχίζει να τρέφει τα βρέφη και τα νήπια.

Η Εκκλησία, επίσης, την «παιδεία και νουθεσία Κυρίου» των νηπίων, στα απαλά αυτά χρόνια, την εμπιστεύεται στους χριστιανούς γονείς. Από τη σχολική ηλικία, αρχίζει η ίδια την κατήχηση των παιδιών. Το παιδί, καλείται να πληροφορηθεί το περιεχόμενο της πίστης του. Καλείται να γίνει συνειδητός χριστιανός. Υπεύθυνο, ζωντανό και δραστήριο μέλος της Εκκλησίας που το αναγέννησε και το τρέφει πνευματικά.

 4.  Ο ρόλος του Αναδόχου

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, κάθε βαπτισμένο παιδί έχει τον Ανάδοχό του. Ο Ανάδοχος δεν είναι ένα διακοσμητικό πρόσωπο που πλαισιώνει απλώς την τελετή του Βαπτίσματος, αλλά καλείται να ασκήσει ένα σημαντικό ρόλο,, ως εκπρόσωπος την εκκλησιαστικής κοινότητος, της Ενορίας. Ειδικότερα, ως πνευματικός πατέρος του αναδεκτού του, καλείται να περιλάβει στην φροντίδα και επιμέλειά του, την πνευματική καλλιέργεια και ανάπτυξη του πνευματικού του τέκνου.

Ο ρόλος του Αναδόχου είναι σημαντικός και έχει μεγάλη παιδαγωγική και χριστιανική σημασία. Ο Ανάδοχος, σε συνεργασία με του χριστιανούς γονείς και τα άλλα μέλη της εκκλησιαστικής κοινότητος, καλείται να γίνει οδηγός εις Χριστόν, του αναδεκτού του, σε όλες τις φάσεις της ζωής του. Αυτό, μάλιστα φανερώνει ότι ο βαπτιζόμενος χριστιανός δεν αφήνεται μόνος, αλλά συντροφεύεται στο δρόμο της χριστιανικής ζωής. Η χριστιανική ζωή είναι συνοδοιπορία και συστράτευση με τους χριστιανούς γονείς, τον Ανάδοχο και όλα τα άλλα μέλη της εκκλησιαστικής κοινότητος. Χριστιανός μόνος δεν υπάρχει κανείς. Ο χριστιανός ζει και σώζεται, ως μέλος του σώματος της Εκκλησίας.

 

5.  Η ονομαστική εορτή

Οι Ορθόδοξοι έχουμε το προνόμιο να παίρνουμε, κατά το Βάπτισμα, το όνομα ενός Αγίου της Εκκλησίας μας.

Το νόημα της ονοματοδοσίας των Ορθοδόξων είναι σημαντικό. Έχοντας το όνομα ενός Αγίου, αποκτούμε ταυτόχρονα ένα προσωπικό οδηγό και προστάτη. Έτσι ο ορθόδοξος χριστιανός δεν είναι μόνος του, έχει παντοτινό φίλο, σύντροφο και βοηθό του το άγιο του οποίου φέρει το όνομα. Η συνωνυμία με τον άγιο είναι τιμή, αλλά και εγγύηση προστασίας και ζωής για τον ορθόδοξο χριστιανό.

Η ετήσια, εξάλλου, μνήμη του Αγίου, του οποίου φέρομε το όνομα, γιορτάζεται από τον καθένα μας, ως προσωπική ονομαστική εορτή. Οι μη Ορθόδοξοι γιορτάζουν τα γενέθλια. Η γιορτή όμως αυτή είναι δευτερεύουσας σημασίας. Γιατί συνδέεται με την ημερομηνία της βιολογικής γέννησής τους, ενώ η ονομαστική γιορτή συνδέεται με το γεγονός της αναγέννησης της φθαρτής και θνητής ύπαρξής μας, με το άγιο Βάπτισμα.

Τα γενέθλια, επίσης, είναι ένα προσωπικό γεγονός που ελάχιστοι το γνωρίζου.

Γι’ αυτό και πολύ λίγοι γιορτάζουν μαζί μας. Ενώ, τη γιορτή  του Αγίου και το αντίστοιχο όνομα μας το γνωρίζουν όλοι οι Ορθόδοξοι. Γι’ αυτό και η ονομαστική γιορτή του καθενός μας είναι χαρά και γιορτή για όλους τους Ορθοδόξους,

Η Ακολουθία του Βαπτίσματος.

Η ακολουθία του Βαπτίσματος διακρίνεται σε τρία μέρη:

·        Στο πρώτο μέρος, που λέγεται Κατήχηση και γίνεται στο Νάρθηκα (το εμπρός τμήμα του Ναού), ο ιερέας προσκαλεί τον Βαπτιζόμενο (τον ανάδοχό του) να αρνηθεί οριστικά το διάβολο και να συνταχθεί στο στρατόπεδο του Χριστού (Απόταξη του Σατανά και Σύνταξη με τον Χριστό). Μετά τη Σύνταξη του με τον Χριστό, ο Βαπτιζόμενος ( ο Ανάδοχος) ομολογεί επίσημα την πίστη του στον  Χριστό, απαγγέλλοντας το Σύμβολο της Πίστεως ( «Το Πιστεύω»).

·        Στο δεύτερο μέρος που γίνεται στο κέντρο του ναού, τελείται το κυρίως Μυστήριο. Ο Ανάδοχος αλείφει όλο το σώμα του Βαπτιζομένου με το ευλογημένο έλαιο και ο Ιερέας βαπτίζει το βρέφος ή το νήπιο στο αγιασμένο νερό της κολυμβήθρας, πραγματοποιώντας τρεις καταδύσεις και αναδύσεις, απαγγέλλοντας αντίστοιχα το τριαδικό όνομα του Θεού: «Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος»

·        Το τρίτο μέρος που ακολουθεί γίνεται:

Α) το χρίσμα. Ο ιερέας χρίει τα κυριότερα σημεία του σώματος του παιδιού με Άγιο Μύρο, το οποίο μεταδίδει στο νεοφώτιστο τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος.

Β) η τριχοκουρία. Ο ιερέας κόβει σταυροειδώς τα μαλλιά του παιδιού, σε ένδειξη αφιέρωσης του στον Θεό.

Γ) η ένδυση με λευκά ρούχα, που συμβολίζουν το φώς και την λαμπρότητα της νέας ζωής του Χριστιανού.

Χρήσιμες οδηγίες για το Βάπτισμα

Πριν, κατά και μετά το Βάπτισμα.

·        Αποφασίστε να βαπτίσετε το παιδί σας μέσα στους πρώτους δώδεκα (12) μήνες της ζωής του. Μη αναβάλετε το Βάπτισμα. Προτιμάτε την ενορία σας για τη βάπτιση του παιδιού σας και μην πηγαίνετε αλλού, για κοσμικούς λόγους. Έχει μεγάλη σημασία γι την πνευματική εξέλιξη του παιδιού σας να βαπτισθεί στο Ναό της Ενορίας του.

·        Επισκεφτείτε τον Ενοριακό σας ναό και ορίσετε έγκαιρα τον ακριβή χρόνο (ημέρα και ώρα) της Βαπτίσεως.

·        Κατά την ημέρα της Βαπτίσεως πρέπει να φροντίσετε να προσκομίσετε στον ιερέα το Πιστοποιητικό γεννήσεως από το Ληξιαρχείο, στο οποίο δηλώσατε τη γέννηση του παιδιού.

·        Εάν το πιστοποιητικό είναι ξενόγλωσσο, πρέπει να προμηθευτείτε επικυρωμένη ελληνική μετάφραση, από την αρμόδια δημόσια Υπηρεσία (Υπουργείο Εξωτερικών).

Ανάδοχος λοιπόν δεν δύναται να είναι:

Α) ο  αλλόθρησκος (μουσουλμάνος π.χ.) ή ο ετερόδοξος (Ρωμαιοκαθολικός ή Προτεστάντης κλπ) και

Β) ο αρνητής ή άθεος.

Απαγορεύεται επίσης να είναι Ανάδοχος εκείνος που έχει τελέσει μόνο πολιτικό Γάμο και τούτο διότι λογίζεται ως αρνητής. Πως κάποιος ο οποίος απορρίπτει (για οποιοδήποτε λόγο) ένα από τα Μυστήρια της Εκκλησίας, αποδέχεται κάποιο άλλο;

Ο Ανάδοχος – νονός πρέπει να προσφέρει:

Λευκά ενδύματα για τον βαπτιζόμενο.  Πρέπει να είναι λευκά διότι ο βαπτισθείς αναδύεται από τη κολυμπήθρα πνευματικά καθαρός, γι’ αυτό ονομάζεται και νεοφώτιστος. Αυτό πρέπει να καταδεικνύουν και τα ρούχα του, τον πνευματικό φωτισμό που δέχθηκε.

-         Μια άσπρη πετσέτα χεριών και μια άσπρη μεγάλη πετσέτα.

-         Ένα μπουκάλι ελαιόλαδο  (και όχι άλλου τύπου). Επειδή δε αυτό ευλογείται, εάν περισσέψει χρησιμοποιείται για το άναμμα των κανδηλίων και δεν πρέπει να καταναλίσκεται αλλού, όπως π.χ. στο φαγητό.

-         Λιβάνι.

-         Ένα σταυρό.

-         Ένα σαπούνι.

-         Τρία κεριά για την κολυμβήθρα και την λαμπάδα του νεοφώτιστου τα οποία, όπως και τα μαρτυρικά (για λόγους που αναφέρονται παρακάτω) δεν πρέπει να φέρουν ανοίκειους στολισμούς.

-         Τα «μαρτυρικά» είναι αυτά που μοιράζονται στους προσκεκλημένους και καρφιτσώνονται στο πέτο. Αυτά, όπως δείχνει και η ετυμολογία της λέξεως, μαρτυρούν το Μυστήριο του Βαπτίσματος που συνέβη. Πρέπει να είναι χριστιανικό σύμβολο, δηλαδή να είναι μόνο ο σταυρός ή έστω μενταγιόν με την Παναγία ή κάποιον Άγιο).

Θα πρέπει επίσης να γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχουν στην Εκκλησία κατηγορίες Μυστηρίων. Τα φώτα ή ο κλιματισμός ανήκουν σε όλους και χρησιμοποιούνται ανάλογα με τις συνθήκες.

Κατά την διάρκεια του Μυστηρίου όλοι οι παριστάμενοι οφείλουν να στέκονται προσευχόμενοι, με προσοχή, ησυχία και ευλάβεια, χωρίς φωνασκίες και άλλες αταξίες.

Ο στολισμό με άνθη (εάν θα υπάρξει) να είναι διακριτικός και όχι εξεζητημένος. Επίσης η διακριτικότητα θα πρέπει να ισχύει και για την εικονοληψία το Μυστηρίου. Τα πολλά φώτα και η «σκηνοθεσία» έρχονται σε αντίθεση με την ιερότητα του χώρου αλλά και το Μυστήριο.

Η πετσέτα, τα εσώρουχα, τα ρούχα αλλά και οτιδήποτε άλλο χρησιμοποιήθηκε στο σκούπισμα ή πλύσιμο του νεοφώτιστου και απορρόφησε το αγιαστικό έλαιο ή το Άγιο Μύρο θα πρέπει μετά την βάπτιση να πλυθούν σε νερό μή στάσιμο (θάλασσα, ποτάμι ή ρυάκι) Σε περίπτωση που κάτι δεν υπάρχει εκεί κοντά, τότε το νερό αυτό καθώς και το νερό από το πρώτο πλύσιμο του νεοφώτιστου θα πρέπει να συγκεντρωθεί και να χυθεί στο μέρος όπου αποχετεύονται και τα νερά της Κολυμβήθρας (χωνευτήρι).

Ο νεοφώτιστος θα πρέπει να μεταλάβει και των Αχράντων Μυστηρίων στην πρώτη επομένη ευκαιρία αλλά και σε τακτά χρονικά διαστήματα (και όχι μόνο τρεις φορές όπως συνηθίζεται να λέγεται).

Προς αποφυγή παρεξηγήσεων ή και συγχύσεων περί της πνευματικής συγγενείας θα πρέπει να γνωρίζετε ότι πνευματική συγγένεια δημιουργείται μόνον μεταξύ του αναδόχου και της αναδεκτής και των γονέων της. Δηλαδή απαγορεύεται ο γάμος μεταξύ τους. Για παράδειγμα ο ανάδοχος δεν δύναται να παντρευτεί την αναδεκτή του ( το βαφτιστήρι του )ή την μητέρα της πνευματική συγγένεια μεταξύ των αναδεκτών  (βαφτιστηριών ) ενός αναδόχου (νονού) δεν υπάρχει. Με απλά λόγια δεν υπάρχει κώλυμα στο να βαπτίζει κάποιος παιδιά διαφορετικού φύλου.

 Μετά  τη τέλεση του Βαπτίσματος ο νεοφώτιστος λαμβάνει Βεβαίωση, η οποία θα χρησιμοποιηθεί όπου αιτηθεί στο μέλλον.

Το όνομα κατά την Βάπτιση παραμένει το ίδιο.

Ελπίζουμε πως με τα ανωτέρω αναφερόμενα σας δόθηκαν κάποιες απαραίτητες οδηγίες, ενώ συνάμα σας λύθηκαν και κάποιες απορίες.

Σας ευχόμαστε λοιπόν ο Θεός να σας ενισχύει και να σας σταθεροποιεί στην απόφασή σας να προσέλθετε την Ορθόδοξη πίστη.

Ενημέρωση για τον Γάμο

Τι είναι ο θρησκευτικός γάμος;

Ο Γάμος στην Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι μια απλή προσευχή. Ο Γάμος, είναι μια δημόσια, επίσημη και εορταστική τελετή που γίνεται με Σύναξη της Εκκλησίας. Στην τελετή αυτή παρευρίσκεται και ο ίδιος ο Χριστός σύμφωνα με την  υπόσχεση του (Ματθ. 18,20). Επειδή, δε η παρουσία του Χριστού είναι μυστική και αόρατη, γι’ αυτό και ο Γάμος λέγεται ιερό Μ υ σ τ ή ρ ι ο.

Ο Χριστός όχι μόνο παρίσταται στο Γάμο, αλλά και Εκείνος είναι που τελεί το Ιερό Μυστήριο. Η παρουσία του Ιερέα είναι συμβολική!

Θα ξαφνιαστήκατε, ασφαλώς, ακούγοντας, ότι ο ίδιος ο Χριστός παρίσταται και τελεί το Γάμο σας! Και δικαιολογημένα θα ρωτήσετε: «Είναι τόσο σημαντικό το γεγονός ο Γάμος μας;»

Βέβαια, είναι! Ο Θεός δημιούργησε τον άνδρα και τη γυναίκα, ως μια διαπροσωπική ενότητα. Μία «φύση». «Μία σάρκα». Αυτό σημαίνει, ότι η φυσική κατάσταση του ανθρώπου, του άνδρα και της γυναίκας, είναι η απόλυτη ένωση και κοινωνία αγάπης, ψυχής και σώματος. Δυστυχώς, όμως, ένας «τρίτος» και εχθρικός παράγων, ο «διάβολος» μπήκε απρόσκλητος στη μέση και έσπασε, χώρισε και διέλυσε το ανθρώπινο ζευγάρι, σε δύο ανταγωνιζόμενα και εχθρικά βιολογικά φύλα.

Η διάσπαση του ανθρώπινου ζευγαριού, η πρώτη διάσπαση στην ανθρώπινη ιστορία, δεν ήταν απλώς συναισθηματική (απουσία αισθημάτων), αλλά καθαρά υπαρξιακή. Που σημαίνει, ότι ο χωρισμός του ανθρώπινου ζευγαριού έσχισε τη μία ανθρώπινη φύση στα δύο. Το πρόβλημα, επομένως, των απογόνων του Αδάμ και της Εύας ήταν και είναι υπαρξιακό: το πώς δηλαδή, η σχισμένη και κομμένη στα δύο ανθρώπινη φύση θα αποκατασταθεί και θα γίνει ξανά μία ψυχοσωματική ενότητα και κοινωνία.

 

Τι προσφέρει ο Γάμος;

Μετά τον τραγικό χωρισμό του πρώτου ανθρώπινου ζευγαριού, και για πολλά – πολλά χρόνια – αιώνες – οι άνδρες και οι γυναίκες ανταγωνίζονταν και αντιμάχονταν μεταξύ τους,

Χωρίς να μπορεί κανείς να τους συμφιλιώσει και να τους ενώσει. Πράγμα που συνεχίζεται, μέχρι σήμερα. Διότι ούτε η φιλοσοφία, ούτε η ψυχολογία, ούτε ο έρωτας, ούτε το σεξ μπορούν να ενώσουν τα «διεστώτα». Ανάμεσα στον άνδρα και τη γυναίκα το «χάσμα» παραμένει μέγα!

Ο Γάμος, ως μυστήριο της Εκκλησίας, προσφέρει στο ανθρώπινο ζευγάρι, ότι κανείς άλλος δεν μπορεί να προσφέρει: τη θεϊκή δύναμη του Χριστού που συμφιλιώνει και ενώνει ξανά τα «διηρημένα εις εν». η σημασία, επομένως, εύχεται απλώς, δεν δίνει εύκολες συμβουλές για ενότητα και αγάπη, αλλά χορηγεί τη θεϊκή Χάρη του Χριστού που είναι η μόνη δύναμη, που σαν ουράνια «κόλλα», επανασυγκολεί και ξανασυνδέει τη διηρημένη και διχασμένη διαπροσωπική ανθρώπινη φύση.

 

Τα χρυσά δαχτυλίδια

Βασικό στοιχείο της τελετής του Γάμου είναι τα χρυσά δαχτυλίδια που φορούν οι νεόνυμφοι. Τι νόημα έχουν;

Τα χρυσά δαχτυλίδια συμβολίζουν την ουράνια και θεϊκή Χάρη και δύναμη του Χριστού που τους χαρίζει το ιερό Μυστήριο και η οποία τους ενώνει «εις σάρκα μίαν».

Το πολύτιμο αυτό δώρο οι νεόνυμφοι πρέπει να διαφυλάξουν «ως κόρην οφθαλμού». Για να το πετύχουν όμως, αυτό, πρέπει να συνεχίσουν να είναι δεμένοι και ενωμένοι με τον Χριστό και τη θεϊκή του Χάρη και δύναμη.

 

Η προβληματική της συζυγίας

Οι χριστιανοί που κάνουν το Γάμο τους στην Εκκλησία και παίρνουν τη θεϊκή Χάρη και δύναμη, δεν παύουν να είναι άνθρωποι. Το μυστήριο του Γάμου δεν τους μεταμορφώνει σε αγγέλους! Τους προσφέρει, όμως, τη θεϊκή Χάρη, ως πολύτιμο πνευματικό κεφάλαιο προς αξιοποίηση. Τη δωρεά αυτή αποδέχονται και επικυρώνουν με την υπογραφή τους στο ιερό συμβόλαιο του Γάμου, οι συμβαλλόμενοι: ο γαμπρός, η νύφη και ο Χριστός.

Εκείνο, που χρειάζεται, επομένως, από τους νεονύμφους και συζύγους είναι να προσπαθούν και να αγωνίζονται , για να κατακτούν μέρα με τη μέρα και βήμα προς βήμα, την ενότητα της αγάπης μεταξύ τους, μέσα σε ένα κόσμο βαθιά διηρημένο και κομματιασμένο.

 

Όχι κατασπατάληση του χαρίσματος

Και ένα τόνο χρυσάφι αν είχε χαρίσει κανείς στον νιόπαντρο ζευγάρι, η αξία της δωρεάς αυτής θα κρινόταν από τον τρόπο διαχείρισης και αξιοποίησής της. Διότι, σε περίπτωση κακής χρήσης και κατασπατάλησης της τεράστιας αυτής περιουσία, οι σύζυγοι, αργά ή γρήγορα, θα κατέληγαν οπωσδήποτε στην τέλεια φτώχεια. Αντίθετα, αξιοποιώντας με σύνεση και μεθοδικότητα το πολύτιμο δώρο, θα μπορούσαν να πετύχουν με το παραπάνω όλους τους μεγάλους και ωραίους στόχους της ζωής τους.

Το ίδιο ισχύει και για το πολύτιμο δώρο της θεϊκής Χάρης που χορηγεί ο Χριστός στους νεονύμφους, με το μυστήριο του Γάμου. Αν το κατασπαταλήσουν με μία απερίσκεπτη και ακατάστατη ζωή, θα έλθει σύντομα η στιγμή που θα νιώσουν απογυμνωμένοι από τη θεϊκή δωρεά. Και τότε είναι που θα αρχίζουν ξανά τα αρχέγονα προβλήματα της διένεξης και της δυσαρμονίας μεταξύ τους, που οδηγούν συνήθως στο δράμα της  αποξένωση και του χωρισμού.

 

Πλαισίωση ζωής

Ο Γάμος είναι ένας δρόμος και ένα ταξίδι. Είναι ο δρόμος που επέλεξαν να βαδίσουν οι δύο σύζυγοι. Και ένα ταξίδι που τέρμα του έχει το λιμάνι της βασιλείας του Θεού.

Ο δρόμος όμως της ζωής για τους συζύγους, είναι μακρύς και η πορεία δύσκολη και κοπιαστική γι’ αυτό μεγάλη σημασία για την έγγαμη ζωή έχει  η συντροφιά και η συνοδοιπορία. Αυτό σημαίνει, οι σύζυγοι να μη μένουν ποτέ μόνοι. Να βαδίζουν το δρόμο της ζωής μαζί με άλλους. Με πρόσωπα που τα εμπιστεύονται και τα αγαπούν.

Για το μεγάλο ταξίδι της ζωής, επίσης, πρέπει κανείς να επιλέγει το μοναδικό πλοίο που διασχίζει τον ωκεανό του κόσμου και τερματίζει στο ουράνιο λιμάνι. Κι’ αυτό είναι το υπερωκεάνιο «Εκκλησία». Με το μυστήριο του Γάμου, οι νεόνυμφοι αποκτούν ήδη τα εισιτήρια, για το μεγάλο ταξίδι της ζωής. Απ’ αυτούς δεν χρειάζεται τίποτε άλλο παρά να απολαμβάνουν το ταξίδι μαζί με τους άλλους συνταξιδιώτες, έχοντας απόλυτη εμπιστοσύνη στον Κυβερνήτη τους: τον Χριστό!

 

Ο Παράνυμφος (Κουμπάρος)

Αρχαίο έθιμο επιβάλλει την παρουσία στο γάμο ενός φίλου του Νυμφίου. Ο ρόλος του είναι να προετοιμάσει τη γαμήλια τελετή και να χρησιμεύει ως σύνδεσμος μεταξύ των Νυμφευμένων. Στην Κ. Διαθήκη, ο Ιωάννης Βαπτιστής, χαρακτηρίζει τον εαυτό του «φίλον του Νυμφίου» διότι προετοίμαζε τους ανθρώπους να υποδεχθούν το Χριστό (Ιω γ΄29).

Στην Ορθόδοξη Παράδοση, ο Παράνυμφος εκπροσωπεί στην εκκλησιαστική Κοινότητα και με την παρουσία του στο Γάμο, αφενός υποδέχεται το νέο ζευγάρι και αφετέρου παρέχει την εγγύηση της Κοινότητος ότι θα συμπαρασταθεί στη καινούρια ζωή τους.

Γι’ αυτό, ο Παράνυμφος πρέπει να είναι Χριστιανός Ορθόδοξος.

 

Λίγα λόγια για το Ιερό Μυστήριο

ØΗ Ακολουθία του Γάμου δεν είναι μια απλή (ιδιωτική) προσευχή των μελλονύμφων, αλλά ένα Ιερό Μυστήριο, μια επίσημη δηλαδή Σύναξη της Εκκλησίας,  στην οποία παρίσταται αοράτως ο ίδιος ο Χριστός, σύμφωνα με την υπόσχεση Του (Ματθαίου, ιη΄20).

ØΤο Μυστήριο του Γάμου χορηγεί στο ζευγάρι τη θεϊκή χάρη και ενέργεια που τους ενώνει σε μία ψυχοσωματική ενότητα και κοινωνία.

ØΤα χρυσά δαχτυλίδια συμβολίζουν την ένωσή τους, αλλά και την υπόσχεση (Αρραβώνα) του Χριστού ότι θα τους χαρίσει και την αιώνια ένωση και κοινωνία μαζί του στη Βασιλεία του Θεού.

ØΗ ένωση («άρμοσις») των χεριών των Νυμφευομένων συμβολίζει τη συμφιλίωση και την ενότητά τους στο όνομα του Χριστού.

ØΜε τα στέφανα, αμείβονται οι νυμφευόμενοι για τους μέχρι τη στιγμή εκείνη αγώνες τους και ενισχύονται να τους συνεχίσουν ώσπου ο «αγωνοθέτης Χριστός τους αποδώσει τον αμαράντινος της δόξης στέφανον» (Α’ Πέτρ.  ε’ 4).

ØΟ κυκλικός χορός του Ησαΐα συμβολίζει τη χαρά των Νυμφευομένων για την αιώνια διάσταση της εν Χριστώ ζωής.

ØΤα ζαχαρωμένα αμύγδαλα, (κουφέτα – μπουμπουνιέρες) συμβολίζουν την αφθονία των αγαθών που εύχεται η Εκκλησία για τους Νεονύμφους.

ØΤο «κοινό Ποτήριο» συμβολίζει την αμοιβαιότητα των νεονύμφων στις χαρές και τις λύπες της ζωής.

Χρήσιμες Οδηγίες για το Γάμο

Πριν το Ιερό Μυστήριο

ØΟι μελλόνυμφοι επισκέπτονται το Ναό, όπου θα τελέσουν το γάμο τους και κάνουν την προσευχή τους. Στη συνέχεια, πηγαίνουν στο Γραφείο του Ναού και συνεννοούνται  με τους Ιερείς, για το χρόνο (ημέρα και ώρα) τέλεσης του Μυστηρίου, καθώς και για τα απαραίτητα πιστοποιητικά.

ØΕάν και οι δύο μελλόνυμφοι προέρχονται από την ίδια Ενορία, το μόνο πιστοποιητικό που χρειάζεται είναι η δημοσίευση της αγγελίας του γάμου τους σε οποιαδήποτε τοπική εφημερίδα. Τα πιστοποιητικά Αγαμίας θα τα εκδώσει η ενορία σας.

ØΕάν οι μελλόνυμφοι προέρχονται από άλλη Ενορία, τότε εκτός από τη δημοσίευση, χρειάζεται και βεβαίωση αγαμίας και για τους δύο, από τη Ενορία προέλευσής τους.

ØΕάν ο ένας ή και οι δύο μελλόνυμφοι είναι αλλοδαποί (Ορθόδοξοι ή ετερόδοξοι), χρειάζεται πιστοποιητικό αγαμίας. Τα ξενόγλωσσα δικαιολογητικά πρέπει απαραίτητα να συνοδεύονται με επίσημη μετάφραση στα ελληνικά από αρμόδια δημόσια υπηρεσία. Τα παραπάνω δικαιολογητικά δεν γίνονται δεκτά, εάν ο αλλοδαπός δεν βρίσκεται νόμιμα στην Ελλάδα.

ØΣε περίπτωση διαζυγίου ή χηρείας, ο ερχόμενος σε δεύτερο γάμο, πρέπει να προσκομίσει το πρωτότυπο διαζευκτήριο (για χρήση γάμου) ή το πιστοποιητικό θανάτου αντίστοιχα.

ØΓια την έκδοση της άδειας γάμου σύμφωνα με τον Νόμο απαιτείται παράβολο χαρτοσήμου, από οποιοδήποτε δημόσιο ταμείο.

Κατά την τέλεση του Ιερού Μυστηρίου

ØΓάμος μεταξύ ορθοδόξων και αλλοθρήσκων (Εβραίων, μουσουλμάνων κλπ) δεν ιερουργείται.

ØΓάμος μεταξύ ορθοδόξου Χριστιανού και Χριστιανού ετεροδόξου (Ρωμαιοκαθολικού ή Προτεστάνη) γίνεται (μικτός γάμος).

ØΤην «καλή ώρα» τελέσεως του Μυστηρίου, να προσέλθετε στο Ναό εγκαίρως (ιδίως η νύφη!) διότι οποιαδήποτε καθυστέρηση δημιουργεί μεγάλη ανωμαλία στο Πρόγραμμα του Ναού ιδίως όταν ακολουθούν και άλλα μυστήρια.

ØΜετά το γάμο, ο Ιερέας θα σας χορηγήσει το Πιστοποιητικό τελέσεως γάμου, το οποίο πρέπει να το καταθέσετε στο Ληξιαρχείο, μέσα σε ένα μήνα το αργότερο.

ØΣυστήστε στον διακοσμητή και τον φωτογράφο να ενεργούν με διακριτικότητα και σεβασμό προς το Μυστήριο και να μη γίνονται ενοχλητικοί.

ØΠρώτοι οι νεόνυμφοι οφείλουν να δείχνουν ευλάβεια στην ιερότητα των στιγμών και να συμμετέχουν με προσοχή στα τελούμενα και τα λεγόμενα. Ειδικότερα η νύφη, σε ένδειξη σεβασμού προς το Ιερό Μυστήριο το νυφικό που θα επιλέξει για το γάμο της πρέπει να είναι σεμνό.

Δικαιολογητικά εκδόσεως Αδείας Γάμου

Δικαιολογητικά Εκδόσεως Αδείας Γάμου

1.      Φωτοαντίγραφα ταυτοτήτων μελλονύμφων

2.      Πιστοποιητικά Γεννήσεως μελλονύμφων

3.      Δημοσίευση Γάμου σε τοπική Εφημερίδα απόκομμα της οποίας θα προσκομισθεί

4.      Παράβολο από την Εφορεία για Γάμο

5.      Εάν ο Γαμπρός ή η Νύφη είναι από άλλη ενορία θα προσκομίσουν Πιστοποιητικό Αγαμίας από τον Εφημέριο της Ενορίας τους.

6.      Εάν οι μελλόνυμφοι είναι από Ενορία εκτός της Ιεράς Μητροπόλεως Αργολίδος, τα πιστοποιητικά αγαμίας θα είναι από την Μητρόπολη στην οποία ανήκουν.

7.      Πιστοποιητικό Οικογενειακής Κατάστασης των μελλονύμφων

8.      Εάν έχει προηγηθεί Πολιτικός Γάμος, τότε θα προσκομισθεί Αντίγραφο Ληξιαρχικής Πράξης Πολιτικού Γάμου

9.      Ο Α.Φ.Μ. των μελλονύμφων

10.  Ο Α.Μ.Κ.Α. των μελλονύμφων